تاریخ امروز :دسامبر 4, 2020
راهنمای-کامل-درباره-رمز-ارز-برای-مبتدیان

رمز ارز و راهنمای کامل آن برای مبتدیان

رمز ارز یک ارز مجازی یا دیجیتال است که برای کار کردن به عنوان واسطه ای برای اکسچنج طراحی شده است. این ارز برای ایمن کردن و تأیید تراکنش ها و کنترل و ساخت واحد های جدید در یک رمز ارز خاص است. به ویژه رمز ارزها مدخل های محدود در دیتا بیس هستند که هیچکس نمی تواند آنها را تغییر دهد مگر این که شرایط خاصی مهیا باشد.

تاریخچه رمز ارز

از زمان انقلاب تکنولوژی در دهه 90، تلاش های زیادی برای ایجاد یک ارز دیجیتال صورت گرفته اند و سیستم هایی مانند Flooz، Beenz و DigiCash در بازار به وجود آمده اند اما در نهایت شکست خورده اند. دلایل بسیار مختلفی برای این شکست ها وجود داشتند برای مثال ورشکستگی، مشکلات مالی و حتی اختلافات بین کارکنان شرکت ها و روئسایشان.

به ویژه تمام این سیستم ها از طرف سوم قابل اعتماد استفاده کردند، به این معنی که شرکت های پشت آنها تراکنش ها را تأیید و تسریع کردند. به دلیل شکست این شرکت ها، ایجاد یک سیستم ارز دیجیتال تا مدت ها کار بیهوده ای در نظر گرفته می شد.

سپس در اوایل سال 2009، یک برنامه نویس ناشناس یا گروهی از برنامه نویسان تحت عنوان ساتوشی ناکاموتو بیت کوین را معرفی کردند. ساتوشی آن را به عنوان یک سیستم ارز الکترونیک یک به یک معرفی کرد. این سیستم کاملاً بدون مرکزیت است به این معنی که هیچ سرور یا سازمان کنترل مرکزی در کار نیست. و شبکه یک به یک برای انتشار فایل ها به کار می رود.

بیت کوین

بیت کوین

تعریف رمزارز

رمزارز یا کریپتوکارنسی کلمه‌ای است که در بازارهای دیجیتال بسیار شنیده می‌شود، در تعریف کلی باید بگوییم رمز ارزها به آن دسته از ارزهای دیجیتال گفته می‌شود که در آنها از رمزنگاری یا ” کریپتوگرافی” به منظور بالا بردن امنیت تراکنش‌های مالی استفاده شده است.

در نگاه عمیق‌تر و تخصصی‌تر، رمزارز با استفاده از کدهای پیچیده برای رمزگذاری دیتاهای حساس مثل ارزهای دیجیتال و انتقال آنها، محیط امنی را برای معاملات بلاکچین فراهم می‌کند، به طوری که شناسایی و رهگیری هویت افراد، کنترل معاملات و نفوذ به اطلاعات را برای هر شخص و دولتی غیرممکن می‌سازد، این همان هدف اصلی دنیای کسب و کار ارزهای دیجیتال است که بر مبنای فعالیت غیر متمرکز استوار است.

ویژگی‌های رمزارزها

  • وجود در بستر بلاکچین

مهمترین ویژگی رمزارزها آن است که فقط به صورت دیجیتال و در بستر بلاکچین وجود دارند، هیچ وجه نقد، سکه یا اسکناسی در میان نیست، در واقع رمزارزها تنها یک ارزش دیجیتالی هستند که ماهیت فیزیکی ندارند.

  • غیر متمرکز بودن

ویژگی بعدی رمزارزها غیرمتمرکز بودن آنها است، این نوع ارزها دارای یک سرور مرکزی نیستند و در میان هزاران شبکه کامپیوتری توزیع شده‌اند که به آنها شبکه‌های غیرمتمرکز گفته می‌شود.

  • معامله به صورت آنلاین

معامله رمزارزها به صورت اینترنتی و آنلاین از یک شخص به شخص دیگر صورت می‌گیرد، این معامله تنها توسط همین دو شخص انجام شده و پای واسطه یا شخص سومی مثل بانک، صرافی و یا سیستم‌های تراکنش مالی همچون پی‌پال در میان نیست. به این نوع معاملات در دنیای بلاکچین همتا به همتا گفته می‌شود.

  • عدم نیاز به احراز هویت

برای حضور در معاملات آنلاین رمزارزها نیاز به احراز هویت نیست، هر شخص می‌تواند با یک نام مستعار و به صورت کاملا ناشناس وارد دنیای ارزهای دیجیتال شده و آنها را خرید و فروش و ذخیره کند.

  • عدم وجود واسطه

در تراکنش رمزارزها پای هیچ واسطه‌ای در میان نیست و هر شخص خود مسئول میزان دارایی شخص خویش است و تمام اطلاعات و جزئیات مربوط به حساب خویش را در اختیار دارد، میزان دارایی‌ها نیاز به نظارت و کنترل سازمانی یا شخصی دیگری ندارد و منحصرا به صاحب ارزهای دیجیتال تعلق دارد.

  • امنیت بالای تراکنش مالی

در دنیای رمزارزها هر کاربر دارای کد ویژه‌ای است که اطلاعات آن را از دسترسی سایر کاربران محفوظ می‌دارد، این عمل که رمزنگاری نام دارد، سبب امنیت بالای تراکنش‌های مالی در بلاکچین شده و هک کردن اطلاعات را تقریبا ناممکن می‌سازد. در واقع کریپتوکارنسی همان دنیای ارزهای دیجیتال به صورت رمزنگاری شده است.

  •  انجام معاملات در سطح جهانی

رمزارزها جهانی هستند، در دنیای ارزهای دیجیتال هر کشور دارای ارز مخصوص به خود است که اصطلاحا فیات نامیده می‌شود، انتقال فیات‌ها در سطح جهانی کار سختی است، اما رمزارزها که به آنها ارزهای بدون مرز نیز گفته می‌شود قابلیت معامله در سطح جهانی را دارا هستند. به این ترتیب معاملات رمزارزها در سطح جهانی صورت می‌گیرد و فرقی نمی کند که مالک آن از کدام کشور و یا خریدار تبعه کدام کشور باشد.

مشکلات شبکه های پرداخت

یکی از مهم ترین مشکلاتی که هر یک از شبکه های پرداخت باید آن را حل کند، دوباره خرج کردن است. این یک تکنیک کلاه برداری است که از طریق آن می توان یک مقدار مشخص از پول را دو بار خرج کرد. راه حل سنتی برای حل این مشکل، یک طرف سوم قابل اعتماد بود – یک سرور مرکزی – که سوابق اعتبارات و تراکنش ها را حفظ می کرد. با این حال، این روش همیشه باعث می شد یک طرف سوم کنترل سرمایه ها و اطلاعات شخصی را در دست داشته باشد.

در یک شبکه بدون مرکزیت مانند بیت کوین، هر شرکت کننده باید این کار را انجام دهد. این کار از طریق بلاک چین انجام می شود – یک لجر عمومی از تمام تراکنش ها که در شبکه به وجود آمد و برای همه قابل دسترس بود. بنابراین هر فرد در شبکه می تواند اعتبار تمام حساب ها را ببیند.

تکنولوژی بلاک چین

تکنولوژی بلاک چین

هر تراکنش یک فایل است که از کلیدهای عمومی فرستنده و دریافت کننده (آدرس کیف پول) و مقدار کوین های انتقال داده شده تشکیل شده است. این تراکنش همچنین باید توسط فرستنده و از طریق کلید خصوصی آنها امضا شود. تمام این ها رمزنگاری اولیه است. در نهایت، این تراکنش در شبکه پخش می شود اما ابتدا باید تأیید شود.

 

چگونگی تایید تراکنش ها در شبکه رمز ارز

در یک شبکه رمز ارز، تنها استخراج گران می توانند با حل یک پازل رمز ارز، تراکنش ها را تأیید کنند. آنها تراکنش ها را می گیرند، آنها را قانونی کرده و و در سراسر شبکه پخش می کنند. سپس، هر گره در شبکه آن را به دیتا بیس خود اضافه می کند. زمانی که تراکنش تأیید شود، امکان جعل و تغییر از بین می رود و استخراج گر علاوه بر دستمزد تراکنش، پاداش دریافت می کند.

در اصل، هر شبکه رمزارز بر اساس توافق جامع تمامی شرکت کننده ها در مورد قانونی بودن اعتبارها و تراکنش ها کار می کند. اگر نود ها درمورد یکی از اعتبارات موافق نباشند، سیستم از کار می افتد. با این حال، قوانین زیادی از پیش تعیین شده اند و در شبکه برنامه ریزی شده اند که از این اتفاق پیشگیری می کنند.

رمزارزها بسیار معروف هستند چرا که پروسه توافق عام در رمزنگاری قوی مطمئن است. این موضوع در کنار عواملی که پیشتر به آن ها اشاره کردیم، باعث می شوند طرف سوم یک مفهوم کاملاً افراطی و مازاد باشد.

آیا رمز ارز بین تاجران پذیرفته شده بود؟

در گذشته تلاش برای یافتن تاجری که رمز ارز را بپذیرد بسیار دشوار و گاهی غیر ممکن بود. با این حال امروزه شرایط کاملاً متفاوت است.

تاجران زیادی هستند – هم آنلاین و هم آفلاین – که بیت کوین را به عنوان نوعی روش پرداخت قبول می کنند. از تاجران آنلاین مانند Overstock و Newegg گرفته تا مغازه های محلی کوچک، فروشگاه ها و رستوران ها. از بیت کوین می توان برای پرداخت هزینه هتل، هواپیما، جواهرات، برنامه ها و حتی دانشگاه استفاده کرد.

دیگر ارزهای دیجیتال مانند لایت کوین، ریپل، اتریوم و غیره به صورت گسترده پذیرفته نشده اند. با این حال شرایط در حال بهتر شدن هستند چرا که شرکت اپل حداقل 10 رمزارز مختلف را به عنوان یک برنامه پرداخت در اپ استور قرار داده است.

ارزهای دیجیتال

ارزهای دیجیتال

البته که کاربران رمزارزهایی به غیر از بیت کوین همیشه می توانند کوین های خود را با BTC معاوضه کنند. با این حال، کارت هدیه هایی وجود دارند که در برخی وب سایت ها قروخته می شوند و حدوداً 20 ارز مجازی مختلف را می پذیرند. با استفاده از کارت هدیه، می توانید هر چیزی که دوست دارید خریداری کنید.

در نهایت، بازارهایی مانند Bitify و OpenBazaar وجود دارند که تنها رمز ارز را می پذیرند.

انواع رمزارزها را بشناسید

رمزارزهای متنوعی در بازار ارزهای دیجیتال وجود دارد، هر روزه هزاران رمزارز در بستر بلاکچین معامله می‌شود اما  در این میان برخی از رمزارزها دارای محبوبیت بیشتری هستند و شناخته شده‌تر به‌حساب می‌آیند، در این بخش به  معرفی چند رمزارز معروف دنیای بلاکچین و اطلاعاتی در مورد آنها می‌پردازیم.

بیت کوین:

شناخته‌شده‌ترین رمزارز  که با نام اختصاری BTC معامله می‌شود، بیت کوین اولین ارز دیجیتالی است که بر پایه فناوری بلاکچین رمزنگاری شده است، عرضه بیت کوین به سال 2009 بازمیگردد. بیت کوین از طریق صرافی‌های آنلاین و یا اشخاص حقیقی در بستر بلاکچین معامله می‌شود، برای انجام تراکنش و ذخیره و نگهداری ارزهای دیجیتال از کیف پول دیجیتالی استفاده می‌شود. این کیف پول‌ها شامل کیف پول نرم‌افزاری و سخت‌افزاری است و محل امنی برای ذخیره و نگهداری و معامله بیت کوین محسوب می‌شود.

اتریوم:

بعد از بیت کوین شناخته‌شده‌ترین ارز دیجیتال، اتریوم است، این رمزارز با نام اختصاری ETH در فضای بلاکچین معامله می‌شود و از سال 2013 وارد دنیای ارزهای دیجیتال شده است. خرید، فروش، نگهداری و معامله اتریوم نیز مانند بیت کوین است و در کیف پول‌های دیجیتالی نگهداری و ذخیره می‌شود.

سرمایه گذاری

ریپل:

رمزارز ریپل نیز یکی از ارزهای دیجیتال شناخته شده است، این رمزارز در سال 2012 وارد بازار شد، روش ساخت منحصر به فرد ریپل باعث می‌شود که این ارز نیازی به استخراج نداشته باشد، به همین دلیل تاخیر شبکه در پی استفاده از توان محاسباتی را به شدت کاهش می‌دهد و یکی از دلایل محبوبیت آن نیز همین امر است.

تتر:

تتر یک رمزارز با نماد اختصاری USDT است که یک ارز فیات محسوب می‌شود و مبتنی بر بلاکچین است، به دلیل پشتیبانی این ارز توسط دلار امریکا به ارز دیجیتال پایدار شهرت یافته است، از سال 2015 توسط رئال کوین و با هدف سرعت بخشی به انتقال ارزها وارد بازار شده است. داشتن ثبات قیمت یکی از شاخصه‌های ویژه این رمزارز است و می‌توان برای تبدیل سایر ارزهای دیجیتال مبتنی بر بلاکچین از تتر استفاده کرد.

استخراج رمزارزها چگونه صورت می‌گیرد؟

برای استخراج رمزارزها نیاز به مهارت‌ها و ابزار خاصی است، به اشخاصی که مهارت و ابزار استخراج رمزارزها را در اختیار دارند ماینر گفته می‌شود، روش‌های استخراج رمزارز توسط ماینرها به دو صورت سخت‌افزاری و نرم‌افزاری قابل اجرا است.

در روش سخت‌افزاری ماینر از دستگاه و الگوریتم‌های خاصی برای استخراج رمزارز استفاده می‌کند، هر رمزارز روش‌های سخت‌افزاری منحصر به خود را داراستف برای مثال استخراج بیت کوین با استفاده از سخت‌افزاری به نام ASIC miner امکان‌پذیر است.

در روش استخراج نرم‌افزاری نیاز به ابزار خاصی نیست و با کامپیوترهای شخصی و توانایی پردازش و گرافیک آنها می‌توان ارز را استخراج کرد. در روش استخراج نرم‌افزاری میزان سرمایه و دارایی شخص است که توانایی و قدرت او را در شبکه افزایش می‌ذهد. این روش استخراج کمتر از روش سخت‌افزاری مورد استفاده قرار می‌گیرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *