تاریخ امروز :دسامبر 13, 2019

ارز مجازی دش و رکورد استخراج در 2.5 دقیقه

امروزه همه درمورد ارز مجازی و بیت کوین صحبت می­کنند. با اینکه بیت کوین مثال خوبی برای ارزهای بدون مرکزیت و تک به تک است، اما در زمینه حریم خصوصی کار زیادی انجام نمی­دهد و علاوه بر آن زمان انجام تراکنش ها در بیت کوین آنقدر طولانی است که تقریباً نمی­توان به هدف تراکنش های روزانه رسید. با اسکناس همراه باشید تا درباره ارز دیجیتال دش بیشتر آشنا شوید.

در واقع براساس نمودار زیر اگر کمترین کارمزد ممکن را بپردازید، انجام تراکنش حدوداً 13 دقیقه طول خواهد کشید. حتی دافیلد نیز به این مشکل پی برد و سعی کرد راه حلی برای آن بیابد.

نمودار زمان انجام تراکنش در دش
نمودار زمان انجام تراکنش در دش

نقش ایوان دافیلد در ارز دش

ایوان دافیلد در سال 2010 وارد بیت کوین شد و کاملاً تحت تأثیر تکنولوژی آن قرار گرفته بود. با این حال چندان از سرعت پایین تراکنش ها و نبود حریم خصوصی در آن راضی نبود.

او ایده های زیادی برای بهبود عملکرد بیت کوین داشت اما اعضای اصلی بیت کوین هیچ گاه به او اجازه ندادند این کار را انجام دهد چرا که این کار به معنی تغییر کد اصلی بیت کوین بود.

به همین دلیل او تصمیم گرفت از کد اصلی استفاده کرده و در 18 ژانویه سال 2014 ارز مجازی خودش را به راه انداخت.

دش پیشتر ایکس کوین نام داشت و بعداً دارک کوین نام گرفت. در نهایت نام آن به دش تغییر یافت که ترکیب کلمات دیجیتال و ارز است.

جدال اینستامین

در دو سال راه اندازی دش، 19 میلیون کوین استخراج شده بودند، که تقریباً 10 درصد کل کوین های قابل استخراج بود. ایوان دافیلد گفت که علت آن باگی بود که هنگام فورک شدن کد لایت کوین برای ساختن دش به وجود آمد.

راه حل های پیشنهادی دانفیلد

  • راه اندازی مجدد کوین ها.
  • ایجاد یک ایر دراپ به منظور گسترده تر کردن انشعابات اولیه.

با این حال جامعه دش با هیچ یک از این پیشنهادات موافقت نکرد. اکثریت کوین های استخراج شده بعداً در قبال کارمزدهای بسیار پایین توزیع شدند.

Cryptocurrency Airdrop
Cryptocurrency Airdrop

پیش از آنکه جلوتر برویم و علت محبوب بودن دش را بررسی کنیم، باید ابتدا آن را از پایه معرفی کنیم.

میانگین زمان موردنیاز برای استخراج هر بلاک

ظرفیت دش 18 میلیون کوین است، به این معنی که تنها 18 میلیون کوین در دش ایجاد خواهند شد. میانگین زمان موردنیاز برای استخراج هر بلاک 2.5 دقیقه است که چهار برابر از بیت کوین سریع تر است (این زمان در بیت کوین تقریباً 10 دقیقه است). دش نیز پاداش متنوعی برای استخراج بلاک دارد که هر ساله 7.1 درصد کاهش می یابد.

ویژگی های خاص ارز دیجیتال دش

در این قسمت میخواهیم به معرفی دو ویژگی خاص این ارز به طور کامل بپردازیم.

1- مسترنودها

فول نودها سرورهایی هستند که روی یک شبکه P2P اجرا می­شوند، که این امکان را به وجود می ­آورند از آنها برای دریافت به روز رسانی ­های رخدادهای شبکه استفاده شود. همانطور که تصور می­شود این نودها به مراقبت و به روزرسانی مداوم نیاز دارند. بنا به این دلایل، به آن اندازه ای که می ­بایست، تعداد فول نودها افزایش نیافته است. این موضوع زمان انتشار بلاک ها را افزایش داد.

استخراج گران می­خواهند که بلاک ­های جدیدشان به سرعت در شبکه توزیع شوند. هر ثانیه تأخیر این احتمال را بیشتر می­کند که دیگر استخراج گران جلو افتاده و بلاک خود را به زنجیره اضافه کنند.

یکی از راه ­های افزایش میزان فول نودها از طریق استفاده از یک سیستم سریع تر است.

بنابراین این چیزی بود که دش پیشنهاد داد: این نودها برای سلامت شبکه بسیار مهم هستند. آنها به مشتریان این توانایی را می­دهند پیام ها را به سرعت در شبکه منتشر کرده و بگردانند. ما پیشنهاد می­کنیم یک شبکه ثانویه به نام شبکه مسترنود دش اضافه شود. این نودها دسترسی بالایی دارند و میزان موردنیاز از خدمات را در شبکه ارائه می­کنند تا در برنامه پاداش مسترنود مشارکت داشته باشند.

مسترنودها دقیقاً چه چیزی هستند؟

مسترنودها مانند فول نود در بیت کوین هستند، با این تفاوت که باید خدمات خاصی را به شبکه ارائه کنند و باید سرمایه گذاری سنگینی در سیستم انجام دهند. برای اجرای یک مسترنود، فرد باید 1000 دش سرمایه گذاری کند.

چرا مسترنود ها باید چنین سرمایه گذاری داشته باشند؟

در قبال خدمات مسترنودها، به اندازه سود سرمایه گذاریشان به آنها پاداش داده می­شود. در اصل با این کار مسترنودها تشویق می­شوند که در بهترین سرمایه های اکوسیستم کار کنند. دش نخستین ارز مجازی بود که مدل مسترنود را وارد پروتکل کرد.

 مسترنودها یک شبکه دوم و منسجم تر به وجود می­آورند، الگوریتم پروف آو سرویس را دنبال کرده و روی اولین شبکه منسجم­تر از استخراج گران کار می­کنند.

این سیستم دو برابر منسجم، بین پروف آو سرویس و پروف آو مکانیزم در شبکه دش همکاری ایجاد می­کند.

 چرا مسترنود ها باید چنین سرمایه گذاری داشته باشند؟
چرا مسترنود ها باید چنین سرمایه گذاری داشته باشند؟

هنگامی که مسترنود آماده به کار باشد، مسئولیت برخی عملکردها مانند InstantSend و PrivateSend  و همچنین مسئولیت مدیریت شبکه را به عهده دارند.

ار آنجایی که اجرای یک مسترنود به پول و تلاش زیادی نیاز دارد، برای تشویق اپراتورهای نود، به اندازه تلاششان به آنها پاداش داده می­شود. این پاداش معمولاً 45 درصد از پاداش بلاک است. با این حال برای داشتن یک پاسخ منسجم­تر، باید برخی پارامترهای دیگر را بررسی کنیم.

سیستم پاداش مسترنود

از آنجایی که تعداد مسترنودهای فعال در دش همواره تغییر می­کند، پاداش آن نیز بسته به این فرمول تغییر می­کند:

n/t)*r*b*a)

متغیرهای این فرمول به صورت زیر هستند:

  • n تعداد مسترنودهایی است که یک اپراتور کنترل می­کند
  • t تعداد کل مسترنودها است
  • r پاداش کنونی یک بلاک است
  • b تعداد بلاک ها در یک روز معمولی است. در شبکه دش این عدد معمولاً 576 است.
  • a میانگین دستمزد مسترنود است (45 درصد مقدار پاداش بلاک)

مقدار سرمایه گذاری برای اجرای یک مسترنود به صورت زیر محاسبه می­شود:

((n/t)*r * b*a*365) / 1000))

ترتیب مسترنودها

مسترنودها می­توانند به صورت سریع و مطمئن وظایف مهم را انجام دهند. برای سرعت بیشتر فرد می­تواند N عدد مسترنود تصادفی را برای انجام وظایف انتخاب کند. این مسترنودها می­توانند بدون هیچ گونه دخالت شبکه، کارها را انجام دهند. این یکی از تفاوت های بزرگ آن با بیت کوین است چرا که در بیت کوین هر یک از نودها باید در توافق کلی شرکت داشته باشد.

چگونگی طرز کار Proof-of-Service

همانطور که می­توان حدس زد، این مسترنود قدرت و تأثیر بسیار زیادی در سیستم دارد. این بدین معنی است که حتی اگر برخی مسترنودها عملکرد نابرابری داشته باشند، سیستم باید به آرامی کار کند.

عملکرد نا برابر یک مسترنود ممکن است دو دلیل عمده داشته باشد:

  • اجرا توسط افراد بی دقت
  • اجرا توسط افراد کلاهبردار

 بدون توجه به علت آن، در صورتی که مسترنودها آنلاین نباشند یا روی بلاک اشتباهی کار کنند، نتیجه آن برای اکوسیستم فاجعه بار خواهد بود.

بنابراین برای اینکه اطمینان حاصل شود مسترنودها آن طور که باید، عمل می­ کنند، دش از پروف آو سرویس استفاده می­کند. برای خنثی کردن اثری که مسترنودهای کلاهبرداری می­توانند روی سیستم داشته باشند، نودها باید مابقی شبکه را فعال نگه دارند. راهی که شبکه مسترنودها برای انجام این کار پیدا کرده است، انتخاب 2 کیوروم برای هر بلاک است. در هر بلاک کیوروم A سرویس کیوروم B را چک می­کند.

کیوروم A نزدیک ترین نود به هش فعلی بلاک است در حالی که کیوروم B دورترین نودها از هش موردنظر هستند.

  • مسترنود  A (1) مسترنود B را چک می­ کند (رتبه 2300)
  • مسترنود A (1) مسترنود B را چک می­ کند (رتبه 2299)
  • مسترنود A (1) مسترنود B را چک می­ کند (رتبه 2298)

تقریباً 1 درصد شبکه در هر بلاک بررسی می­شود که به این معناست کل شبکه 6 بار در روز چک می­شود. نود ها به صورت تصادفی از طریق سیستم کیوروم انتخاب می­ شوند تا سیستم را غیر قابل اعتماد نگه دارد. هر نود پیش از آنکه غیرفعال شود می­ تواند 6 حمله داشته باشد.

بنابراین تصور کنید که فرد الف کلاهبردار است و می­خواهد اکوسیستم دش را آلوده کند. او برای اینکه موفق شود به سیستم حمله کند باید 6 بار پشت سر هم انتخاب شود. اگر نشود، سیستم تمامی حملات پیشین آن را غیرفعال خواهد کرد. تنها راه برای اینکه این سکه ها 6 مرتبه پشت سر هم انتخاب شوند این است که فرد الف مسترنودهای بیشتری داشته باشد، با این حال ما دیده ایم که برای این کار، باید سرمایه خود را افزایش دهد (1000 دش برای هر مسترنود).

حتی اگر این کار را انجام دهد، بعد چه اتفاقی می ­افتد؟

جدول اطلاعات برای محاسبه احتمال موفقیت برای سرمایه گذاری در دش
جدول اطلاعات برای محاسبه احتمال موفقیت برای سرمایه گذاری در دش

در جدول بالا:

  • n تعداد کل نودهای کنترل شده توسط مهاجم است.
  • t تعداد کل مسترنودها در شبکه است.
  • r اندازه زنجیره است.

با توجه به این جدول، اگر فرد الف 1 میلیون دش را در سیستم سرمایه گذاری کرده باشد و 1000 مسترنود داشته باشد، احتمالاً  موفقیتش تنها 0.6755% است!

این احتمال بسیار کم است و دش را مقاوم می­کند.

اگر این فرد پول بیشتری سرمایه گذاری کند و مسترنود بیشتری کسب کند چه می­شود؟ در این صورت می­تواند سیستم را فریب دهد؟

برای پاسخ به این سئوال بیایید یک آزمایش ساده انجام دهیم.

فرض کنیم هر یک دش تقریباً برابر با 550 دلار باشد. اگر فرد بخواهد 1500 مسترنود را در شبکه دش خریداری کند، باید

1500000 دش = 1500 * 1000 دش سرمایه گذاری کند که برابر است با 825000000 دلار.

فرض کنیم که یک نفر واقعاً 825 میلیون دلار را در سیستم سرمایه گذاری کند، چه کار می­تواند با آن انجام دهد؟

می­تواند ضد سرمایه سیستم عمل کند و مطمئن شود که آن مقدار سرمایه ای که به خطر گذاشته است روز به روز ارزشش کمتر می­شود. یا هر کاری که می ­تواند برای افزایش ارزش سرمایه اش انجام خواهد داد. بیشتر احتمال دارد که راه دوم را انتخاب کنید.

2- PrivateSend (ارسال خصوصی)

به طور خلاصه، PrivateSend با مبادله کوین ها بین کاربران قابلیت تعویض را حفظ می­کند تا سابقه قابل ردیابی کوین ها را پاک کند. اکنون بیایید نسخه طولانی تر آن را بررسی کنیم:

پیش از آن که بفهمیم PrivateSend چگونه کار می­کند، باید مفهوم “کوین جوین” را بشناسیم.

منظور از کوین جوین در دش چیست؟

کوین جوین یک روش ناشناس کننده است که توسط گرگوری مکس ول برای تراکنش­ های بیت کوین ارائه شده است. کوین جوین بر اساس این ایده شکل گرفته است: “هنگامی که می­ خواهید پرداخت انجام دهید، فرد دیگری را پیدا کنید که بخواهد پرداخت انجام دهد و با هم یک پرداخت مشترک انجام دهید.”

این یک ارائه تصویری از کوین جوین است:

تصویری از کوین جوین
تصویری از کوین جوین

همانطور که می توانید ببینید، در یک پرداخت مشترک نمی­توانید خروجی ورودی و خروجی را در یک تراکنش بیت کوین به هم مرتبط کنید. این به شما اطمینان می ­دهد که هیچ طرف سومی نمی ­تواند جهت دقیق تراکنش را شناسایی کند.

کوین جوین برای حل یکی از اساسی ترین مشکلات در تراکنش های بیت کوین طراحی شده بود، که همان عدم تعویض پذیری بود.

یکی از تعاریفی که از تعویض پذیری وجود دارد به صورت زیر است:

تعویض پذیری قابلیت تبدیل یک کالا یا سرمایه به کالا یا سرمایه همسان متعلق به فرد دیگر است.

بنابراین چه چیزی قابل تبدیل است و چه چیزی قابل تبدیل نیست؟

فرض کنید از دوستتان 20 دلار قرض گرفته اید. اگر پول را با یک اسکناس 20 دلاری دیگر به او بازگردانید، هیچ مشکلی ندارد. در واقع حتی می­توانید پول را به صورت یک اسکناس 10 دلاری و دو اسکناس 5 دلاری به او بازگردانید. باز هم هیچ مشکلی وجود ندارد. دلار یک دارایی تعویض پذیر است.

با این حال نمی­توانید ماشین کسی را قرض بگیرید و در عوض ماشین دیگری به آنها پس دهید. در واقع، حتی امکان این که یک بنز سفید قرض بگیرید و بنز سفید دیگری به آنها پس بدهید نیز وجود ندارد. ماشین در این مثال یک دارایی تعویض ناپذیر است.

تعویض پذیری در دنیای ارزهای دیجیتال چگونه است؟

برای مثال بیایید بیت کوین را در نظر بگیریم. بیت کوین خودش را به عنوان یک لجر باز و عمومی معرفی می­کند. اما از طرف دیگر هر کسی می­تواند تراکنش های آن را ببیند و از همه مهم تر سابقه تراکنش ها نیز قابل مشاهده می باشد. فرض کنید 1 واحد بیت کوین دارید که قبلا در یک تراکنش غیر قانونی مانند خرید مواد مخدر استفاده شده است، این تراکنش هیچوقت از سابقه تراکنش آن کوین از بین نمی رود. در واقع بیت کوین شما را آلوده می کند.

در برخی از اکسچنج ها و دفاتر خدماتی این کوین های آلوده هیچ گاه به اندازه کوین های تمیز ارزش نخواهند داشت. این موضوع تعویض پذیری را غیر ممکن می کند و یکی از بزرگترین معایب بیت کوین بشمار می آید. به هر حال اگر صاحب قبلی آن کوین کار غیرقانونی انجام داده است چرا باید شما تقاص آن را پس بدهید؟

با اینکه کوین جوین راه حلی زیرکانه برای مسئله تعویض پذیری است، اما نقاط ضعف زیادی هم دارد.

نقطه ضعف اول: اجماع تراکنش ها

یکی از رایج ترین راه های اجرای کوین جوین از طریق اجماع ساده تراکنش است. با این حال، این کار کاربران را در معرض روش های مختلف پیگیری کوین کاربران در تراکنش های مشترک قرار می دهد.

در این مثال 0.5 بیت کوین از طریق اجماع فرستاده شده بود.

اما برای شناسایی منبع، فرد باید ارزش مجموع سمت راست را آن قدر بالا ببرد تا با ارزش سمت چپ برابر شود.

جدا سازی تراکنش:

0.05 + 0.0499 + 0.0001 (fee) = 0.10 BTC.

0.0499 + 0.05940182 + 0.0001 (fee) = 0.10940182 BTC.

با افزایش تعداد کاربران در این ترکیب، این موضوع دشوارتر می شود. با این حال خطر بی نام بودن آن باز هم وجود دارد.

نقطه ضعف دوم: مرتبط سازی رو به جلو

در یکی دیگر از موارد استفاده کوین جوین کاربران می توانند تراکنش های خود را ناشناس کرده و سپس این تغییر را به یک اکسچنج یا مدخل دیگری که هویت کاربر را می شناسد بفرستند.

پس از آن مدخل می تواند از این تغییر استفاده کرده و به سادگی با یادداشت کردن تمام تراکنش هایی که در این میان رخ داده اند آنها را ردیابی کند.

این نقطه ضعف مرتبط سازی رو به جلو نام دارد.

نقطه ضعف مرتبط سازی رو به جلو
نقطه ضعف مرتبط سازی رو به جلو

بیایید درمورد پروسه ای که در نمودار بالا در جریان است صحبت کنیم.

  • آلیس برای سرمایه 1.2 بیت کوین خود از کوین جوین استفاده می کند که آن را به سرمایه 1 و 0.2 بیت کوین تبدیل می کند.
  • آلیس 0.7 بیت کوین از 1 بیت کوین خود را خرج می کند و 0.3 باقی مانده خواهد داشت.
  • سپس این 0.3 باقی مانده به یک منبع مورد اعتماد مانند یک اکسچنج خواهد رفت.
  • با این حال، با استفاده از 0.3 بیت کوین این منبع به سادگی می تواند تراکنش های او را ردیابی کرده و ناشناس بودن آن را از بین ببرد.

نقطه ضعف سوم: مرتبط سازی کلی

یکی دیگر از نقطه ضعف های جالب آن مرتبط سازی کلی است.

نمودار زیر را در نظر بگیرید:

نقطه ضعف مرتبط سازی کلی
نقطه ضعف مرتبط سازی کلی

در این مثال چگونه می توانیم فرستنده تراکنش ناشناس را شناسایی کنیم؟

فقط باید از “تراکنش اکسچنج” شروع کنید و به قسمتی بروید که آلیس 0.7 بیت کوین را به صورت ناشناس ارسال می کند. این کار ناشناس بودن را کاملاً از بین می برد. این نوع حمله مرتبط سازی کلی است.

در نمودار:

  • آلیس 1.2 بیت کوین را از خریداری می کند.
  • سپس آن را در یک خروجی 1 بیت کوین ناشناس کرده و 0.3 بیت کوین باقی مانده دریافت می کند.
  • سپس این 0.3 بیت کوین را با 0.2 باقی مانده پیشین خود ترکیب می کند.
  • با ترکیب این باقی مانده ناشناس با باقی مانده ای که از کوین بیس دریافت کرده است، ناشناس بودن او کاملاً از بین می رود.
  • هر فرد می تواند به سادگی 0.2 بیت کوین را از طریق کوین بیس پیگیری کرده و تمام سابقه تراکنش را پیدا کند.

دش علی رغم نقاط ضعف خود، به ارزش قابل تعویض بودن پول پی برد و در نتیجه PrivateSend (ارسال خصوصی) را به وجود آورد.

PrivateSend یک سرویس ترکیب کوین بر پایه کوین جوین است که در آن اصلاحاتی ایجاد شده اند.

این اصلاحات عبارتند از:

  • استفاده از مسترنودها
  • زنجیره سازی با ترکیب چندین مسترنود
  • محدودسازی این ترکیب به تنها مقادیر ثابت و پذیرفته شده (مانند 0.01 دش، 0.1 دش، 1 دش، 10 دش و غیره). حداکثر مقدار مجاز 1000 دش است.

PrivateSend چگونه کار می کند؟

PrivateSend با افزودن چندین داده هویتی مربوط به کاربران متعدد و سپس فرستادن آنها به چندین خروجی، امنیت تراکنش ها را بالا می برد. از آنجایی که جریان تراکنش ها قابل ردیابی نیست، امنیت تراکنش ها به دست می آید.

آن طور که خود دش بیان می کند:

PrivateSend” از این واقعیت استفاده می کند که یک تراکنش می تواند با چندین طرف تشکیل شود و چندین خروجی داشته باشد به نحوی که پس از آن تراکنش قابل شناسایی نباشند. با توجه به این که تمام تراکنش های PrivateSend  به نحوی برای کاربران تنظیم شده اند که هزینه خود را پرداخت کنند، این سیستم در مقابل دزدی بسیار ایمن است و کوین های کاربران همیشه در امان خواهند بود. در حال حاضر ایجاد برای استفاده از PrivateSend حداقل به سه طرف تراکنش نیاز داریم.”

 نحوه کارکرد  PrivateSend
نحوه کارکرد PrivateSend

در شکل بالا سه کاربر سرمایه های خود را برای ترکیب شدن ارائه کرده اند. سپس این کاربران با استفاده از خروجی های جدیدی که به صورت تصادفی سفارش داده شده اند، هزینه خودشان را پرداخت می کنند.

همانطور که می بینید، برای ترکیب سرمایه این مقادیر ضروری هستند. همانطور که پیشتر گفتیم، مقادیر مجاز 0.01 دش، 0.1 دش، 1 دش، 10 دش، 100 دش و 1000 دش هستند.

سپس این مقادیر رایج برای تضمین ناشناس بودن پروسه، با یک دیگر ترکیب می شوند.

در هر بار استفاده از PrivateSend تا 1000 دش می توان تراکنش انجام داد. این بدین معنی است زمانی که مقدار بسیار زیادی پول مد نظر باشد، باید چندین مرتبه از PrivateSend استفاده کرد. PrivateSend در یک نود مثبت اجرا می شود تا مطمئن شویم که حملات زمان دار دشوار هستند و استفاده کاربران از آن آسان خواهد بود.

هر جلسه PrivateSend به سه مشتری محدود می شود که به این معنی است هر کاربر 1 شانس از 3 شانس این را دارد که تراکنش را پیگیری کند. برای بیشتر کردن ناشناس بودن، راهکار زنجیره ای به کار می رود که در آن سرمایه ها یکی پس از دیگری از طریق چندین مسترنود ارسال می شوند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *